De dochter van de smid (versie Westerkwartiers)

Ik bin de dochter van de smid en n smederij’s gezin dat valt niet met, want die kirrels die kommen altied gelieke zwaart ien huus.
Handen wassen is der voak niet bie en dan hei-je overal zwaarde fleren en n bult wasgoud! Op n tied wadden der twai jonges tegeliek aan t waark en pa der bie, dan hei- je n heule tob vol van dat zwaarde vedde spul en dat mos den apart ien n wasketel. Pa har zo’n iezern poot moakt die op t smidsvuur kon en dan stookte hij dat even lekker hait. Dan kwam de ketel boeten te stoan en dan werd t spul der met n stok uut-trokken en op e stroat achter t huus gooid. Den mor op knijen der bie en de wasbounder met gruine zaip, doarnoa mos dat apmoal weer opspuild worden vanzulf en dan was t weer schoon. Mor ja dat kwam alle weken weer opnij, dus de vrouwluu van e smeden die hadden het nait zo makkelek vroeger. Der mos toen voak nog wat sodoa bie ien want dat löstte ok dat vet en smeer op. t Het wel west dat we van e aine week op aander de knokkels nog niet weer heul hadden want dat sodawotter dat bit ok slim. Tegenwoordeg den stop je t mor ien e wasmachine en doar gait hin.

De vrouwen leefden wel met as t om t bedrief ging, want as de houpen verlegd worden mosten den zat mien moe altied ien spanning. Ze kon t precies heuren as de banden hait waren en ze op de wielen legd werden. Dan kon ze aan t sloagen heuren of t goud ging of dat t nait goud ging en dan was ze slim oplucht as goud ging. Mien moe die lette ok voak wel wat op want mien pa had der nog wel es n handje van om n kerwaike te vergeten. As ze heule doagen drok binnen wil dat wel gebeuren. Vroeger den kwammen de minsen zo laans en dan mos er wat moakt worden en dat wer vot niet betoald. Tegenwoordeg moe-je drekt met centen kloarstoan mor dat was vroeger niet zo, schrief
t mor op zeden ze dan. En dan soavends as t eten doan was en pa nait weer ien e smederij hufde dan kwam dat lange bouk te veurschien. t Was zo’n smal, lang bouk k zai hum der nog met zitten en opschrieven, dai het n strekel ophoald en doar is n band veur plakt, want fietserij was er ok nog bie en dan zee mien moe ’ ik heb die of die ok lopen zain, wat har die’. Want ja der mocht niks verloren goan want zai most met e
portemonnee omgoan, pa bemuide zich doar nait met. Dat hiel moeke goud ien e goaten want die mos ter uuteindelek van rondkommen.
Toen ik van schoul ofkwam, is mien oldste zus, die goed leren kon weer noar schoul toe goan. Der was net n ULO start ien Noorhörn en doar wol ze hin, ze wol niet bij moeke ien e huusholding blieven. Ik heb toen heur waark ien huus overnommen.
Der was nog n zus en die was weer anderhalf joar jonger as ik, toen die van schoul ofkwam toen mos die moeke helpen en toen mos ik n dainstje zuiken en wat centen verdainen. Der wer niet vroagd wat wilstoe groag, ik had t ok wel doun kind op die ULO ik was op schoul ok niet slecht mor dat was de gewoonte nait dat kiender aapmoal mor leren mosten Vaier joar lang heb ik een dainstje had bie timmerman Kooi. Zien zeuns die wonen nou nog op t bedrief of klainzeuns alweer meschien. Doar heb ik toen waarkt en dat wadden net de oorlogsjoaren. Loater bin ik weer ien huus kommen. Mien bruiers gingen de deur uut en kregen een gezinnetje en as der den ain zaik was, dan kon tante Gè wel even kommen te helpen. Dat t was op n duur ien onze gemainte ok zo, as er zaikte was, Gé Schutter zal we mor vroagen. Dat ik heb ien n heul bult gezinnen ien e gemainte holpen. Toen kwam ’t Zunnehuus’ hier en die vroegen huishoudelijke hulp en toen zee ik tegen moe, ‘doar goan ik kieken en den veur halve doagen’ en dat kon.
Toen was t dan zo, as er den wat kwam den zee k ‘ik kin nait, ik heb nou aander waark’. Je worden older en je vuilen je op n duur net n voetbal, was k bie de ain den kwam der al n noodkreet van de aander en woar ik eigelek veur thuus was doar kwam niet veul van. Toen kon moe zich gelukkeg nog redelek redden mor dat kon loater ok niet meer. Twaientwinteg en n half joar heb k ien ’t Zunnehuus’ waarkt veur halve doagen, ien e huusholding. Ik mocht t waark groag doun mor je worden older en den valt et je wel zwoarder. Want ik most hier de boudel ok runnen en smiddags as t warm eten doan was dan kreeg je doar je portie nog. Wat dat aangait, doar har ik wel n volledege dagtoak aan. Ik heb het nooit met tegenzin doan en t huusholdelek waark dat lag mie wel.
Doar heb k ok verder nooit problemen met had en da-je ok je beide olders tot leste tou verzörgt hemmen, doar kin je allineg mor dankboar veur wezen, doar kin je met voldoening op terug zain.


Gé Schutter
(Geboren 17 meert 1926)

Interview:

Ien t kader van t ‘Streektoal project Zuudhörn’
2008

Interviewers Geesje Vos en Alie de Vries

Ien opdracht van de RUG
Professor Siemon Reker